Om tien uur ’s ochtends zouden wij Mundy ontmoeten onder een viaduct in Amsterdam. Het regende, het was koud en het voelde als een van de guurste dagen van het seizoen. Hier zouden we spreken met Mundy, een kunstenaar die al ongeveer een jaar buiten slaapt.
Samen met Denice, veldwerker bij HVO-Querido, gingen we op pad. Zij zou Mundy een knipbeurt geven en wat spullen brengen. Mundy had laten weten dat hij het fijn vond om te praten. We keken ernaar uit om zijn verhaal te horen, de plek te zien die hij voor zichzelf had gebouwd en zijn kunstwerken te bekijken.
Maar toen we aankwamen, bleek alles anders te zijn gelopen.
Wat er ’s nachts gebeurt, blijft zichtbaar overdag
Onder het viaduct zat Mundy op een campingstoel, beschut door een kleine paraplu en omwikkeld met meerdere lagen dekens. Naast hem lagen de resten van wat tot enkele uren daarvoor zijn thuis was geweest. Rond drie uur ’s nachts was hij wakker geworden van vuur. De plek die hij met zorg had opgebouwd, een constructie van hout, doeken en gevonden materialen stond ineens in brand. Mundy liep brandwonden op aan zijn hand en gezicht. Bijna al zijn bezittingen gingen verloren.
De kracht van het vuur was nog zichtbaar. Zwarte roetplekken tekenden zich hoog af op de betonnen pijlers van het viaduct. Mundy had niemand kunnen bellen. Zijn telefoon, zijn papieren, alles was verbrand.
Een kunstenaar zonder atelier
Mundy is kunstenaar. Zijn onderkomen was niet alleen een schuilplek, maar ook de plek waar hij werkte en zijn kunst bewaarde. Al zijn werken gingen verloren in de brand. Hij vertelde dat hij zich juist had verheugd op ons bezoek. De dag ervoor had hij alles schoongemaakt en klaargelegd om ons rond te leiden — om te laten zien wat hij had gemaakt en hoe hij leefde.
Wat wél bleef
Eerder dit jaar ontving Mundy een Sheltersuit. Ondanks de brand wist hij enkele persoonlijke spullen te redden, waaronder onderdelen van zijn Sheltersuit. Denice liet foto’s zien van hoe zijn plek eruitzag vóór de brand: een zorgvuldig opgebouwde ruimte, kwetsbaar, maar ook vol eigenheid en creativiteit.
Een collega-veldwerker bracht Mundy naar medische zorg. Hij kreeg een plek aangeboden in de nachtopvang. Toch slaapt hij liever buiten precies daarom had hij deze plek voor zichzelf gecreëerd, onder het viaduct.
Dit is de realiteit van leven zonder veilige plek
Gezien de shock en alles wat er was gebeurd, was dit niet het moment voor een uitgebreid gesprek. We spraken af om elkaar later opnieuw te ontmoeten, wanneer Mundy de ruimte heeft om zijn verhaal in zijn eigen woorden te vertellen.
We delen dit verhaal omdat het laat zien hoe fragiel het leven op straat is. Voor mensen die buiten slapen, is er geen veilige buffer. Alles wat je hebt, kan in één nacht verdwijnen, door brand, door geweld, door pure pech.
Een Sheltersuit kan in zulke omstandigheden letterlijk van levensbelang zijn. Dat is precies waarom de Sheltersuit Foundation bestaat, en waarom het zo belangrijk is dat outreachteams deze bescherming bij zich hebben.
Kijk om naar elkaar
Kijk naar elkaar om. Zie wat lokale organisaties doen voor mensen zonder veilige plek om te slapen, en steun waar je kunt. Er is altijd iets wat je kunt doen, hoe klein het ook lijkt.
Wil je helpen om mensen die buiten slapen beter te beschermen? Steun de Sheltersuit Foundation en help ons warmte en waardigheid te bieden, precies daar waar het het hardst nodig is.
